Home » » ரத்த சகதியில் தென் தமிழகம்!

ரத்த சகதியில் தென் தமிழகம்!

Written By DevendraKural on Saturday, 28 March 2015 | 14:06


நெல்லை, தூத்துக்குடி மாவட்டங்கள் மறுபடியும் ரத்தச் சகதியில் மிதக்கின்றன. கடந்த ஏழு மாதங்களில் நெல்லை மாவட்டத்தில் மட்டும் நடந்திருக்கும் கொலைகளின் எண்ணிக்கை 100; தூத்துக்குடியில் 70. ஒவ்வொரு நாளும் கொலையோடுதான் விடிகிறது. தென் தமிழக மாவட்டங்களில் பதற்றநிலை பரவிக்கொண்டிருக்கிறது. 
நடந்திருக்கும் கொலைகளில் சரி பாதிக்குக் காரணம்... சாதி. ஆனால், அந்தக் காரணங்கள் அனைத்தும் மிக அற்பமானவை. நாங்குனேரி அருகே இருக்கிறது பானாங்குளம், கரந்தநேரி ஆகிய இரு கிராமங்கள். கடந்த ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் பானாங்குளத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பேர் டி.வி பழுதுபார்க்க கரந்தநேரிக்குச் சென்றுள்ளனர். இருவரும் இரு சக்கர வாகனத்தில் வேகமாகச் சென்றதாகவும், கரந்தநேரியைச் சேர்ந்தவர்கள் இதைக் கண்டித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. இது தொடர்பாக எழுந்த வாய்த் தகராறு, அடிதடியானது. இரு ஊர்களிலும் வசிப்பது வேறு வேறு சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால், இந்தச் சில்லறைத் தகராறு, ஊர்ப் பகையாக மூண்டது. விளைவு... பானாங்குளத்தைச் சேர்ந்த கும்பல் ஒன்று, ஊர் எல்லையில் உள்ள ரயில்வே கேட் ஓரத்தில் மறைந்துகொண்டு, கரந்தநேரியைச் சேர்ந்த யார் அந்தப் பக்கமாக வந்தாலும் வெட்டியது. வேல்சாமி என்கிற கட்டடத் தொழிலாளி கொடூரமாக வெட்டிக் கொல்லப்பட்டார். இரவில் வண்டியில் வீடு திரும்பிய ஜெயப்பிரகாஷை வளைத்துப் பிடித்து வெட்ட... ரத்தம் சொட்டியபடி அவர் தப்பி ஓடினார். கணேசன் என்பவர் வெட்டப்பட்டு கீழே சரிய... அடுத்து வந்த மாரிக்கனி என்பவரைக் கழுத்தை அறுத்துக் கொன்றது அந்தக் கும்பல். அடுத்த நாள் அவரது தலை இல்லாத உடல் ஓர் இடத்திலும், தலை வேறு ஓர் இடத்திலும் கண்டறியப்பட்டன. இப்படியாக இரண்டு பேர் உயிரைப் பறித்து... இரண்டு பேரைக் குற்றுயிராகப் போட்டுச் சென்றார்கள். சில வாரங்கள் கழித்து, இதற்குப் பழிக்குப்பழியாக... பானாங்குளத்தைச் சேர்ந்த கொம்பையா என்பவரின் உணவு விடுதியைச் சூறையாடி... அவரை வெட்டிப் போட்டுவிட்டுச் சென்றது ஒரு கும்பல்.
வள்ளியூர் பக்கம் நம்பியான் விளைக்காரர் டேவிட் ராஜா, ஒரு  பொறியியல் மாணவர். பைக்கில் கல்லூரிக்குச் சென்ற இவரை, பின்னாலேயே இரண்டு வண்டிகளில் துரத்திச் சென்ற கும்பல் மறித்து நிறுத்தி வெட்டிக்கொன்றது. ஏழு பேர் இந்த விவகாரத்தில் சரண் அடைந்தனர். அவர்கள் கொடுத்த வாக்குமூலம் பயங்கரம்... 'பள்ளியில் படிக்கும் போதிருந்தே எங்களுக்குள் பிரச்னை. டேவிட் ராஜா நண்பர்களுக்கும் எங்களுக்கும் அடிக்கடி சண்டை வரும். டேவிட் ராஜா எங்கள் பகுதிக்கு வந்து எங்கள் சாதியைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை சைட் அடித்தார். இது எங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. அவரை எச்சரித்தபோது, அவரும் அவரது நண்பர்களும் சேர்ந்து எங்களை அடித்து உதைத்தனர். இதற்குப் பழிவாங்கு வதற்காகத்தான் கொலை செய்தோம்’ என்பது அவர்களின் வாக்குமூலத்தின் சாரம். பள்ளிக்கூட தகராறு படுகொலை வரை போயிருக்கிறது.
உண்மையில் இப்போது நெல்லை, தூத்துக்குடி பகுதியில் நடந்து கொண்டிருப்பவை 'நம்பர் கொலைகள்’. யார் பக்கம் அதிகம் உயிர் சேதம் ஆகிறது என்பதுதான் போட்டி. கொலை செய்பவர்களுக்கும் கொலை செய்யப்படுபவர்களுக்கும் எந்தவிதமான முன்விரோதமோ, முன் அறிமுகமோ கிடையாது. பெயர்கூடத் தெரியாது. குறிப்பிட்ட ஊரைச் சேர்ந்தவர்; குறிப்பிட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவர் என்ற காரணங்களே, கொலை செய்வதற்குப் போதும்.
நாங்குனேரி அருகே ஆடு மேய்க்கும் பெரியவரைக் கொலை செய்தது இப்படித்தான். இப்போது இந்தப் பகுதி கிராம மக்கள், வெளியில் நடமாடுவதற்கே அஞ்சும் அளவுக்குப் பதற்றமான சூழல். பானாங்குளத்திலும் கரந்தநேரியிலும் 10-ம் வகுப்பு மாணவர்கள் போலீஸ் பாதுகாப்புடன்தான் தேர்வு எழுதுகின்றனர். திருமணங்கள், போலீஸ் பாதுகாப்புடன்தான் நடைபெறுகின்றன.
காரணமற்ற கொலைகள்!
சாத்தான்குளத்தைச் சேர்ந்த இளங்கோவன் என்கிற 56 வயது பெரியவர், ஏதோ வேலையாக தூத்துக்குடிக்கு வந்திருக்கிறார். தாகமாக இருக்கிறதே என ஒரு வீட்டின் கதவைத் தட்டி, தண்ணீர் கேட்டிருக்கிறார். அவரை திருடன் என நினைத்து வீட்டில் உள்ளவர்கள் அடிக்க, மயங்கிச் சரிந்து மரணம் அடைந்தார். தாகத்துக்குத் தண்ணீர் கேட்டது ஒரு குற்றமா? திருடன் என நினைத்து அடித்தாலும்கூட சாகும் அளவுக்கா அடிப்பார்கள்? அந்தப் பெரியவருக்கும் அடித்தவர்களுக்குமான அறிமுகம் சில நிமிடங்கள்கூட இருக்காது. அவர்களால் இவரது உயிர் பறிக்கப்பட்டுவிட்டது. இதைவிடக் கொடூரமானது கீழே உள்ள சம்பவம்.
சங்கரன்கோவில் அருகே உள்ள அழகனேரியைச் சேர்ந்தவர் செல்வா. 25 வயது இளைஞரான இவர், தனியார் பேருந்து ஒன்றின் நடத்துனர். கங்கைகொண்டான் பேருந்து நிறுத்தத்தில் பயணிகளை ஏற்றிக்கொண்டு திருநெல்வேலி நோக்கி பேருந்து புறப்பட்டது. அங்கு ஏறிய நான்கு பேர் குடிபோதையில், பேருந்தின் படியில் தொங்கிக்கொண்டு வந்தனர். 'போதையில் கீழே விழுந்து செத்துத் தொலைத்தால், நம்ம உயிரைப் எடுப்பார்களே’ என நினைத்த செல்வா, அவர்களை உள்ளே வருமாறு எச்சரித்தார். அவர்கள் மறுக்க... பேருந்தை நிறுத்தி நான்கு பேரையும் இறக்கிவிட்டுவிட்டுக் கிளம்பினார். இறங்கிய நான்கு பேரும் வெறிகொண்ட நிலையில் அருகில் இருந்த பெட்ரோல் பங்கில் சென்று பாட்டில் நிறைய பெட்ரோல் வாங்கினார்கள். ஒரு ஆட்டோவைப் பிடித்து பாளையங்கோட்டை பேருந்து நிலையத்துக்குச் சென்றார்கள். அங்கு நடத்துனர் செல்வா, பயணிகளை இறக்கிவிட்டு அடுத்த ட்ரிப் செல்வதற்காக நின்றுகொண்டிருந்தார். அவர் மீது பெட்ரோலை ஊற்றி தீ வைத்தனர். பட்டப்பகலில், ஒரு பேருந்து நிலையத்தின் மையத்தில் உடல் எங்கும் தீ பற்றித் துடித்துக் கதறினார் செல்வா. அருகில் இருந்த கடைக்காரர்கள் தண்ணீர் ஊற்றி அணைத்தனர் என்றாலும் அவரது உடலின் முக்கால்வாசி பகுதி எரிந்துவிட்டது.
இப்படி, இதற்குத்தான் என கணக்கு வழக்கு ஏதும் இல்லாமல், கொலைகள் விழுகின்றன. இப்படி கொலைகள் செய்வோரை, ஊரும் உறவுகளும் கைவிடுவதும் இல்லை; பழிச்சொல் கூறுவதும் இல்லை. மாறாக, அரவணைக்கின்றனர்; பாதுகாக்கின்றனர். பல கொலைகளில் சம்பந்தப்பட்ட சாதிச் சங்கத் தலைவர்கள் உடனடியாக நேரில் வந்து ஆறுதல் சொல்வதன் பெயரால், தூபம் போடுகின்றனர்; குற்றவாளிகளைக் காவல் துறையிடம் இருந்து பாதுகாக்கின்றனர்.
காவல் துறை என்ன செய்கிறது?
எஸ்.பி-யை மாற்றுவது, ஏட்டய்யாவை மாற்றுவது என காவல் துறை தன்னால் முடிந்ததை செய்துதான் பார்க்கிறது. ஆனால், கொலைகள் குறைந்தபாடு இல்லை.
''பல கொலைகளுக்கு, காவல் துறைதான் உடந்தையாக இருக்கிறது. கொலையாளி தன் சாதியைச் சேர்ந்தவன் என்றால், பாதுகாக்கிறது. இந்தப் பகுதியின் காவல் நிலையங்களில் அதிகபட்சம் இருப்பது பெரும்பான்மை சாதியைச் சேர்ந்த போலீஸார்தான். அவர்கள் காக்கிச் சட்டை அணிந்திருந்தாலும், உள்ளே சாதி வெறியர்களாகவே இருக்கிறார்கள் அல்லது சாதி வெறியர்களுக்கு சல்யூட் அடிக்கிறார்கள். மேல்நிலை அதிகாரிகளை அடிக்கடி டிரான்ஸ்ஃபர் செய்வதைப்போல, அடிமட்ட காவலர்களையும் அடிக்கடி டிரான்ஸ்ஃபர் செய்ய வேண்டும். அப்போதுதான் இது குறையும்'' என்கிறார், மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்த இலவசச் சட்ட உதவி மையத்தின் அமைப்பாளரான வழக்குரைஞர் கிரிநிவாச பிரசாத்.
ஓர் ஊரில் சாதிப் பிரச்னை நடக்கிறது என்றால், சம்பந்தப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த அதிகாரியையே அங்கே அனுப்பி நிலைமையைச் சமாளிப்பதை ஒரு டெக்னிக்காக காவல் துறை பின்பற்றுகிறது. முள்ளை முள்ளாலேயே எடுக்கிறார்களாம். சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்காமல் சாதிப்பற்றைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் இந்தப் போக்கு, அந்த நேரத்துப் பதற்றத்தைத் தற்காலிமாகத் தணிக்கலாம். ஆனால், அது ஊரின் சாதிப் பகையை இன்னும் இன்னும் இறுக்கமாக்கி, மேலும் மோசமாக்கவே உதவும்.
அதிகரிக்கும் சாதிவெறி
மின்சாரக் கம்பத்தில் அவரவர் சாதிக் கட்சியின் நிறத்தை வரைந்து வைக்கிறார்கள். அதில் அடுத்த தெரு நாய் சிறுநீர் கழித்தாலே, விவகாரமாகி தகராறு, கைகலப்பு, கத்திக்குத்து. பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்கள் ஃபேஸ்புக்கில் தன் சாதிக்கு எனத் தனித்தனி குழுக்கள் தொடங்கி, அதில் 'ஆண்ட பரம்பரை’ பெருமை பேசுகிறார்கள்; மற்ற சாதியினருக்குச் சவால்விடுகின்றனர். பள்ளிகளுக்கு தன் சாதிக் கட்சியின் நிறத்தில் கயிறு அணிந்து செல்கிறார்கள் மாணவர்கள். கையில் இன்ன நிறக் கயிறு அணிந்தால், அவன் இன்ன சாதிக்காரப் பையன் என அடையாளமாம். அரசியல் ஆட்கள், அவரவர் தலைவர் / தலைவியின் படத்தை சட்டை பாக்கெட்டில் வைத்துக்கொள்வதுபோல, இது ஓர் அடையாளம்.
''பயங்கர விளைவுகளை, விபரீதங்களை உண்டாக்கும் சாதி உணர்வு, இப்படி பள்ளி - கல்லூரிகளிலேயே வளர்க்கப்படுவது வேதனையானது. சில ஆசிரியர்கள் அவர்கள் செய்யும் தவறுக்காகத் தண்டிக்கப்படும்போது, மாணவர்களை சாதியரீதியில் தூண்டிவிட்டுத் தப்பிக்க முயற்சிக்கிறார்கள். சாதி அடிப்படையில் அணி திரளும் மாணவர்களை சாதிய அமைப்புகள் எளிதாகக் கையில் எடுத்துக்கொள்கின்றன. 'அவ்வளவு பெரிய தலைவர் தன்னிடம் நெருக்கமாக இருக்கிறாரே’ என்கிற மனநிலையில் மாணவர்கள் இதை ஒரு ஹீரோயிசமாக கருதிக்கொள்கின்றனர்'' என்கிறார் வழக்குரைஞர் பிரம்மா.
வீட்டின் நல்லது - கெட்டதுக்கு உள்ளூர் கேபிள் டி.வி-யில் விளம்பரம் தந்தால், அதில், தன் சாதியின் பெருமையைப் பேசும் சினிமா பாடலை ஒலிபரப்புகின்றனர். ஒவ்வொரு சாதிக்கும் ஒரு பாடல் தேசியகீதம்போல இருக்கிறது. அதேபோல ஒவ்வொரு சாதியினரும் தங்கள் வீட்டின் காதுகுத்து, திருமணத்துக்கு போஸ்டர் அடிக்கும்போது, தன் சாதியைச் சேர்ந்த நடிகரின் புகைப்படத்தைத் தவறாமல் அதில் அச்சிடுகின்றனர். இவர்கள் அச்சடிப்பதைப் பார்த்துதான், இன்ன நடிகர் இன்ன சாதியைச் சேர்ந்தவர் என்பதே நமக்கு தெரியவரும். அந்த அளவுக்கு எல்லாவற்றிலும் கண்ணும் கருத்துமாக சாதி பார்க்கின்றனர்.
தீர்வுதான் என்ன?
தென் மாவட்டக் கொலைகளுக்கு, வெறுமனே சட்டம்-ஒழுங்குப் பிரச்னை மட்டும் காரணம் அல்ல; வலுவான சமூகக் காரணங்களும் இருக்கின்றன. அவை வெளிப்படை யாகவும் இருக்கின்றன. இதைத் தீர்க்க, நீண்டகால நோக்கில் உடனடியாகச் செயலாற்ற வேண்டும். பள்ளி - கல்லூரிகள் தொடங்கி, சமூகத்தின் அன்றாட நடவடிக்கைகளில் இருந்து சாதியைத் துண்டிக்கவும் அப்புறப்படுத்தவும் வேண்டும். காவல் துறையின் சாதி அதிகாரிகளைக் கண்காணித்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
பெரும்பாலான கொலைகளில் குற்றவாளிகள் குடிபோதையில் இருப்பதை அவர்களின் வாக்குமூலங்கள் உறுதிப்படுத்து கின்றன. குடிபோதை, ஒரு மனித உயிரை வெட்டிச் சாய்க்கும் இரக்கமின்மையை அவர்களுக்கு வழங்குகிறது. மொத்த மாநிலமும் போதையின் பிடியில் வீழ்ந்து வெட்டிக்கொண்டு சாவதற்கு முன்பு மதுக்கடைகள் என்னும் எமனை மூடுவதற்கு அரசு பரிசீலிக்க வேண்டும்.
இவற்றுக்கு இணை செயல்பாடாக... இந்தப் பகுதியின் தொழில் வாய்ப்புகளை அதிகரிக்க வேண்டும். தென் மாவட்டக் கலவரங்கள் குறித்து ஆய்வுசெய்த நீதிபதி ரத்னவேல் பாண்டியன் கமிஷன், புதிய தொழிற்சாலைகளை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதைத் தீர்வாகப் பரிந்துரைத்தது. ஆனால், நாங்குனேரி தகவல் தொழில்நுட்பப் பூங்கா இதுவரை அறிவிப்பாகவே இருக்கிறது. கங்கைகொண்டானில் அவசரகதியில் தொடங்கப்பட்ட தொழில்நுட்பப் பூங்காவும் எந்தப் பலனையும் தரவில்லை. தூத்துக்குடியில் திரும்பிய பக்கம் எல்லாம் தொழிற்சாலைகள் இருந்தாலும், அவை உள்ளூர் மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பைத் தரவில்லை. இந்தச் சூழ்நிலைகள் அனைத்தையும் கருத்தில்கொண்டு, ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட வகையில் அனைத்துத் திசைகளில் இருந்தும் தீர்வை முன்னெடுக்க வேண்டும்.
சாதியும் வெறுப்பும் நீக்கப்பட்ட நாகரிகமான சமூக வாழ்க்கை, நிம்மதியான அன்றாட வாழ்க்கை... இரண்டும்தான் தென் மாவட்டங்களின் உடனடித் தேவை. இதைச் செய்ய வேண்டியது பொறுப்புள்ள ஓர் அரசின் கடமை!  
Share this article :
 
Support : தேசம்
Copyright © 2013. தேவேந்திரக்குரல் - All Rights Reserved
DESAM
DESAM தேசம்